ข้ามไปยังเนื้อหา

ภาวะกล้ามเนื้อหดเกร็งของแขนขา

ภาวะกล้ามเนื้อหดเกร็งของแขนขาคือแรงต้านของกล้ามเนื้อที่เพิ่มผิดปกติและชัดขึ้นเมื่อขยับแขนขาอย่างรวดเร็ว เกิดจากสมองหรือไขสันหลังเสียหาย และอาจเกิดหลังโรคหลอดเลือดสมอง สมองพิการ การบาดเจ็บสมอง multiple sclerosis หรือโรคระบบประสาทส่วนกลางอื่น การทำงานมากเกินของกล้ามเนื้อที่เกิดขึ้นอาจรบกวนความสบาย สุขอนามัย การแต่งตัว การใช้มือ การจัดท่า การเดิน หรือการดูแล

โบทูลินัมท็อกซินลดการทำงานมากเกินในกล้ามเนื้อที่เลือกได้ แต่ความตึงตัวของกล้ามเนื้อลดลงไม่ได้แปลว่าการทำงานดีขึ้นโดยอัตโนมัติ ความอ่อนแรง การควบคุมการเคลื่อนไหวบกพร่อง อาการปวด ข้อติดแข็ง และการหดรั้งถาวรก็อาจกำหนดความสามารถของบุคคลนั้นด้วย

ภาวะหดเกร็งเป็นเพียงส่วนหนึ่งของปัญหาการเคลื่อนไหว

หัวข้อที่มีชื่อว่า “ภาวะหดเกร็งเป็นเพียงส่วนหนึ่งของปัญหาการเคลื่อนไหว”
สิ่งที่พบเหตุใดจึงเปลี่ยนการตีความ
กล้ามเนื้อทำงานมากเกินแบบเปลี่ยนแปลงได้กล้ามเนื้อที่เลือกอาจเป็นเป้าหมายเหมาะสมเมื่อการทำงานมากเกินมีส่วนต่อปัญหาที่กำหนด
การหดรั้งถาวรการสั้นลงเชิงโครงสร้างหรือข้อจำกัดของข้ออาจยังอยู่แม้ลดการทำงานมากเกินแล้ว
ความอ่อนแรงเดิมการลดแรงเพิ่มอาจแลกความตึงตัวที่น้อยลงกับการกำมือ ย้ายตัว ยืน หรือเดินที่แย่ลง
การควบคุมการเคลื่อนไหวแยกส่วนบกพร่องอาจยังใช้งานแขนขายาก แม้ผู้อื่นจะขยับให้ได้ง่ายขึ้น
ปวด ผิวหนังบาดเจ็บ หรือดูแลยากความสบาย การจัดท่า สุขอนามัย การทนต่ออุปกรณ์ดาม และความง่ายในการดูแลอาจเป็นเป้าหมายที่มีความหมาย แม้การเคลื่อนไหวด้วยตนเองไม่ดีขึ้น

เอกสาร BOTOX สหรัฐฯ ระบุชัดว่ายังไม่ได้แสดงว่าการรักษาช่วยให้ความสามารถใช้งานแขนหรือพิสัยการเคลื่อนไหวของข้อที่มีการหดรั้งถาวรดีขึ้น ข้อจำกัดนี้แสดงว่าเหตุใดคะแนนความตึงตัวอย่างเดียวไม่ยืนยันประโยชน์ในชีวิตจริง

ผลิตภัณฑ์ขอบเขตภาวะหดเกร็งของแขนขาในสหรัฐฯข้อจำกัดสำคัญ
BOTOX (onabotulinumtoxinA)ภาวะกล้ามเนื้อหดเกร็งในผู้ป่วยอายุ 2 ปีขึ้นไป มีหัวข้อขนาดยาสำหรับแขนและขาในผู้ใหญ่และเด็กมีข้อจำกัดด้านการทำงานและการหดรั้งถาวรดังกล่าวข้างต้น
DYSPORT (abobotulinumtoxinA)ภาวะกล้ามเนื้อหดเกร็งในผู้ป่วยอายุ 2 ปีขึ้นไป มีหัวข้อขนาดยาสำหรับแขนและขาในผู้ใหญ่และเด็กหน่วยและกรอบขนาดยาจำกัดเฉพาะ DYSPORT
XEOMIN (incobotulinumtoxinA)ภาวะกล้ามเนื้อหดเกร็งของแขนในผู้ป่วยอายุ 2 ปีขึ้นไปข้อบ่งใช้สหรัฐฯ ปัจจุบันไม่ขยายถึงภาวะหดเกร็งของขา

ตารางนี้อธิบายขอบเขตเอกสารกำกับยา ไม่ใช่ความเทียบเท่าหรืออันดับการรักษา ไม่ควรสันนิษฐานว่าผลิตภัณฑ์ที่อนุมัติสำหรับแขนหรือขาหนึ่งหรือช่วงอายุหนึ่งจะมีการอนุมัติเหมือนกันในกลุ่มอื่น

เป้าหมายการรักษากำหนดความหมายของการตอบสนอง

หัวข้อที่มีชื่อว่า “เป้าหมายการรักษากำหนดความหมายของการตอบสนอง”

การวิจัยและเวชปฏิบัติอาจประเมินผลลัพธ์หลายด้าน:

ด้านของผลลัพธ์ตัวอย่างการเปลี่ยนแปลงที่มีความหมาย
การทำงานมากเกินของกล้ามเนื้อแรงต้านขณะผู้อื่นขยับให้ลดลง หรือท่าที่เกิดโดยไม่สมัครใจน้อยลง
การทำหน้าที่โดยได้รับความช่วยเหลือทำความสะอาดฝ่ามือ แต่งตัว จัดท่า ใส่อุปกรณ์ดาม หรือดูแลได้ง่ายขึ้น
การทำหน้าที่ด้วยตนเองเอื้อม กำ ปล่อย ยืน หรือเดินดีขึ้นเมื่อยังมีการควบคุมการเคลื่อนไหวเพียงพอ
อาการและการปกป้องเนื้อเยื่อปวดน้อยลง ปัญหาจากแรงกดหรือผิวหนังลดลง หรือสบายขึ้น
การบรรลุเป้าหมายรายบุคคลก้าวหน้าในกิจกรรมหรือเป้าหมายการดูแลที่ตกลงไว้ก่อนรักษา

บททบทวนการรักษาแขนหลังโรคหลอดเลือดสมองแยกประโยชน์ด้านการดูแลออกจากการทำหน้าที่ด้วยตนเอง และเน้นการเลือกเป้าหมาย การประเมินที่มีประโยชน์จึงเริ่มจากปัญหาที่เกิดจากท่าหรือรูปแบบกล้ามเนื้อเฉพาะ ไม่ใช่เพียงเป้าหมายกว้าง ๆ ว่า “ลดความตึงตัว”

แขน ขา ผู้ใหญ่ และเด็กเป็นการดูแลที่ต่างกัน

หัวข้อที่มีชื่อว่า “แขน ขา ผู้ใหญ่ และเด็กเป็นการดูแลที่ต่างกัน”

การรักษาแขนอาจเกี่ยวกับมือกำแน่น ข้อมือหรือข้อศอกงอ ท่าไหล่ อาการปวด หรือความยากด้านสุขอนามัยและการแต่งตัว การรักษาขาอาจเน้นท่าเท้า การใส่รองเท้า อุปกรณ์พยุง การยืน ย้ายตัว หรือเดิน สมดุลระหว่างความตึงตัวที่ยังมีประโยชน์กับความอ่อนแรงที่ไม่ต้องการต่างกันตามกิจกรรม

การรักษาเด็กยังอยู่ร่วมกับการเติบโต พัฒนาการ อุปกรณ์เสริมกายอุปกรณ์ การฟื้นฟู และบางครั้งการวางแผนผ่าตัด ต้องใส่ใจเอกสารกำกับยาและคำเตือนในกรอบเป็นพิเศษ เพราะมีรายงานการกระจายของฤทธิ์ท็อกซินไปยังบริเวณห่างไกลบ่อยที่สุดในเด็กที่รักษาภาวะกล้ามเนื้อหดเกร็ง

ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องรวมถึงกล้ามเนื้ออ่อนแรงเฉพาะที่มากเกิน ปวด หกล้ม หรือสูญเสียรูปแบบชดเชยที่ยังมีประโยชน์ และอาการของยากลุ่มนี้ที่สอดคล้องกับการกระจายของฤทธิ์ท็อกซิน เช่น กลืนหรือหายใจลำบาก การประเมินความเสี่ยงเปลี่ยนตามกล้ามเนื้อที่รักษา การได้รับยารวม ความเปราะบางทางประสาทและกล้ามเนื้อหรือระบบหายใจเดิม และความสามารถเคลื่อนที่ก่อนรักษา

การเลือกเป้าหมายตามกายวิภาค ขนาดยาเฉพาะผลิตภัณฑ์ และการติดตามจึงควรเชื่อมกับเป้าหมายการทำงานหรือการดูแลที่ชัดเจน ดูการตีความขนาดยา, กายวิภาคมีผลต่อการตีความโบทูลินัมท็อกซินอย่างไร และการตีความความปลอดภัยและอาการไม่พึงประสงค์

1. แรงต้านขณะขยับแขนลดลงหลังรักษา ควรสรุปอย่างไร?
2. การทำความสะอาดฝ่ามือง่ายขึ้นแต่การหยิบจับไม่เปลี่ยน หมายความว่าอย่างไร?
3. เมื่อผลิตภัณฑ์มีข้อบ่งใช้ภาวะหดเกร็งของแขน ควรตรวจสอบอะไรเพิ่มก่อนอธิบายการใช้ที่ขา?